از جنبش های هنری 1960 می باشد که هنرمندانی همچون پائوتسی و همیلتون در این مکتب به فعالیت می پرداختند . هنرمندان این مکتب بر فرهنگ شهری توده ی مردم تأکید داشتند و نوعی زیبایی شناسی به صورت همگانی را در هنر بوجود آوردند بر این مبنا فیلم ها ، آگهی های تبلیغاتی ، موسیقی پاپ ، کالاهای مصرفی و لوکس  موضوع عمده ی این آثار شدند. هنر پاپ در آمریکا تنوع و وسعت چشمگیری یافت ، اندی وارهول ، لیختن اشتاین و هنرمندان انگلیسی هاکنی و پیتر فیلیپس از مهمترین هنرمندان این مکتب هستند . روش تکه چسبانی یا کلاژ و روش چاپ سیلک اسکرین از مهمترین تکنولوژی های بکار برده شده می باشند .

اصطلاحی است که در دهه 1960 میلادی به نقاشی انتزاعی مشتق از آثار هنرمندانی چون البرس، ویکتور و وازارلی اطلاق شد در این شیوه از نقاشی خطای دید اهمیت دارد . در این مقطع مجموعه ای از خطوط نقوش هندسی ، سطح های رنگی درخشان به طریق متقارن و متمرکز تحت نظم در آورده می شوند به صورتی که مخاطب با دیدن آن ها دوری و تنزدیکی را در آثار احساس نماید .

هنری است که به مضمون هنری اثر اعتقادی ندارد بلکه صرفا به ارزشهای زیبایی شناختی فرم ورنگ تأکید می کند . از بانیان برجسته و شاخص هنر آبستره واسیلی کاندینسکی می باشد وی از کودکی علاقه ی مفرطی به رنگ و استعدادی قوی در ترکیب رنگ و فرم داشت . از هنرمندانی که به سبک آبستره نگاهی تازه بخشید و دامنه ی آن را به خصوص به سوی معماری کشاند هنرمندی به نام پیت موندریان بود . در آثار وی عناصر بصری تا نهایت سادگی و خلوص کاهش پیدا

 

می کنند .

شیوه ی خاص مندریان اساس ترکیبی از خطوط افقی و عمودی و سطوح یکدست رنگی می باشد . کمپوزیسیون یکی از مهمترین آثار مندریان می باشد . دو اصل مهم اساس کار پیت مندریان می باشد :

1) تضاد نسبت ها و ابعاد

2) تضاد ته رنگ ها

مندریان ته رنگ ها را با خطوط افقی و عمودی تصویر می کرد و نسبت ها و سطوحی را ایجاد می کرد که به نحو روشنی مستقیم و متعادل می باشد .

جنبش دادائیسم جنبشی اعتراض آمیز بود که در زوریخ توسط چند نقاش و شاعر در سال 1916 آغاز شد . این جنبشی بود علیه همه نهادها و ارزش های مرسوم که حتی خود هنر را به ریشخند می گرفت . دادا به معنای اسب چوبی بچه ها می باشد که بر حسب تصادف از یک واژه نامه انتخاب گردید .

مکتب دادائیسم خرد ستیز یا عقل ستیز و پوچ گرا می باشد . جنبش دادائیسم در پاریس تا سال 1922ادامه پیدا کرد و سپس سورئالیسم از آن زاده شد .

از کسانی که در گرایش دادا شرکت کردند ( مارسل دوشان ) ( هانس آرپ ) ، ( مکس ارنست ) و ( تسارا ) می باشند . دادائیست ها گرچه در زمینه های فتوریسم و کوبیسم فعالیت کردند اما سبک جدیدی با خصوصیات جدید پدید نیاوردند ، کار آنان بیشتر ویرانگری بود تا سازندگی ، این گروه عصیانگر روش عمده ی مکتب خود را بر طرد و تخریب کلیه دستاوردها ، تکذیب تمامی آفرینش های هنری بنا نهادند .

 

فتوریسم یا آینده نگری جنبشی هنری ادبی است که توسط ( فیلیپو مارینتی ) شاعر و نویسنده ایتالیایی در سال 1909 میلادی در میلان شکل گرفت . در این جنبش در نخستین بیانیه مارینتی ندای تخریب موزه ها ، کتابخانه ها ، آکادمی ها و نهادهای فرهنگی سر داده شد.

فتوریست ها به ستایش دنیای مدرن ، ماشین ، سرعت و خشونت پرداختند . حرکت و سرعت ذهن فتوریست ها را مشغول کرده بود . دیدگاه فرهنگی فتوریست ها با دیدگاه فرهنگی فاشیسم ایتالیا که پس از جنگ جهانی اول رخ نمود مطابقت داشت .

هنرمندان این مکتب : آمبرتو بوتیچنی ، جاکمو بالا ، مارسل دوشان ، کارلوکارا

مکتب ساختار گرایی جنبش هنری است که بر اساس انطباق زیبایی شناسی صور هندسی با اصول فنی علم نوین در روسیه شکل گرفت پیشگامان این جنبش که جذب فتوریست ها شده بودند . تجربه های آرکی پنکو و پیکاسو را در زمینه ترکیب بندی سه بعدی کوبیسمی دنبال کردند .

ولادیمیر تاتلین در سال 1913 میلادی از بنیانگذاران این مکتب بود . ساختارگرایان طرفدار هنر مفید بودند در نتیجه عنوان هنرمند مهندس را برای خود انتخاب کردند . پایه گذاران رشته جدیدی از هنر به نام طراحی صنعتی بودند . تصویر برج چرخنده تاتلین نماد و یادگار سبک کنتراکتیویسم می باشد .

 

از سال 1885 تا 1910 میلادی در این مقطع شاهد حضور جنبش سمبولیسم در عرصه ادبیات و هنرهای تصویری اوایل قرن بیستم می باشیم که کاملا ریشه دررمانتی سیسم داشت . نماد گرایان یا سمبولیست ها بر این باور بودند که تجسم عینی کمال مطلوب در هنر نیست بلکه باید تصاویر را به مدد نمادها القاء کرد .

براین اساس آنان عینیت و واقعیت را مردود شمردند و بر ذهنیت تأکید کردند . در مکتب سمبولیسم شعار هنر برای هنر ترویج داده می شود .

هنرمندان برجسته این مکتب : گوستاو کلمنت در اتریش ، روبر در روسیه ، پل گوگن از جمله هنرمندان سبک سمبولیسم می باشند

فوو ها نقاشان جوانی بودند که به علت گرایش های مشترک در آغاز قرن بیستم با هم همکاری داشتند . هانری ماتیس نخستین تصویرهای فوویستی را افرید و همواره برجسته ترین و فعال ترین عضو گروه محسوب می شد . این گروه از نقاشان جوان در سال 1905 میلادی نمایشگاهی در پاریس برگزار کردند . لویی ووسل روزنامه نگار و منتقد فرانسوی نام این گروه را فوویسم یا وحشی نامید .

در مکتب فوویسم شاهد حضور پرخاشگاریانه فوویست ها نسبت به شیوه امپرسیونیست ها می باشیم . در این شیوه هنرمندان با برخورداری از آزادی کامل در اجرای نقاشی و بیان هنری خود رنگهای تند و غلیظ را در سطوح گسترده بوم بدون تقلید از طبیعت و با درجات شدید بر بوم نقاشی می کشیدند .

خطوط پر توان ، ساده شده و گاهی اوقات زمخت با گستاخی فراوان به دور اشایء و اشکال کشیده می شد با بهره گیری از هنر گوگن ، ون گوک و همچنین تأثیر پذیری از مکتب امپرسیونیسم چنا خط هیجانی به کار های خود می بخشیدند به طوری که تماشاگر نتواند از تأثیر آن بر کنار بماند . آمیزه همین اسلوب ها و روش ها بود که سبب شد چندی بعد مکتب اکسپرسیونیسم به وجود بیاید .

هنرمندان برجسته این مکتب : ژرژ رواُ، هنری ماتیس ، آندره دورن ، آلبرت مارکه ، رافائل دوفی .

 

مبدع آن ژرژ سورا بوده است . روش جا گذاری و سنجیده نقطه ها و لکه های کوچک رنگ بصورت خالص بر روی بوم را پوانتلیسم  می گویند . به طوری که اثر ترکیبی رنگ و شیء در چشم بیننده بوجود آید . این شیوه توسط ژرژ سورا به کار برده شد و هنرمندانی همچون پل سینیاک و کراس ادامه دهنده راه وی بوده اند .

کوبیسم جنبشی نو می باشد که به سبب نو آوری در روش دیدن جزء انقلابی ترین جنبش های هنری قرن بیستم  می باشد . ( ژرژبراک ) و  ( پابلو پیکاسو ) از بنیانگذاران مکتب کوبیسم بودند . هنرمندان این مکتب کلیه سطوح تصویری را به بخش های منظم و نامنظم هندسی تقسیم کرده اند . استفاده از همنشینی متقابل رنگ و نور که در آثار امپرسیونسیت ها وجود داشت حذف شده و در واقع هنرمندان کوبیست به تک رنگی می پرداختند .

روش کار هنرمندان کوبیسم به این صورت بود که اشیاء را از زوایای متعدد به صورت سطوح هندسی تصویر می کردند .

مکتب امپرسیونسیم به تصویر کشیدن اشیاء با توجه به بازتاب نو در لحظات مختلف شبانه روز می باشد .

امپرسیونسیم مکتبی با برنامه و اصول معینی نبود بلکه متشکل از یک سری هنرمندانی بود که در مورد ترکیبات رنگی نحوه تشکیل رنگهای مکمل تأثیر نور بر رنگ و سایر مباحث رنگی دارای نقاط مشترک زیادی بودند هسته اولیه این جنبش را  ( کلود مونه ) ، ( آگوست رنوار) ، ( آلفرد سیسیلی ) شکل دادند . بیشتر آثار در فضای باز اجرا می شد . به همین دلیل به آنها هنرمندان کولی یا خیابان گرد نسبت می دادند .

در این مکتب آگوست رنوار رنگهای تیره را به صورت سایه و خطوط مرزی اشیاء را حذف کرد . در نتیجه منظره نگاری و سایر تصاویر منعکس شده رابطه ی مستقیمی با درک بصری مخاطب خود داشت . در این مکتب سایه ها به کمک رنگ ها ی مکمل نشان داده می شد . از ویژگی های عمده این مکتب استفاده از رنگ های خالص ، حضور نور در نقاشی ، استفاده از ضربه های قم مو بر روی بوم برای نشان دادن انواع فضاهای تصویری از جمله آسمان و دریا ، نقاشی در زیر نور آفتاب و مهتاب ، آشنایی کامل هنرمندان با فیزیک نور می باشد .

هنرمندان این مکتب : پیسارو ، پل سزان ، ادوارد مونه

در تداوم مکتب امپر سیونیسم هنرمندانی همچون پل سزان ، پل گوگن ، ون گوک ، ژرژ سورای کار هنری خود را با ایجاد تحولاتی در مکتب امپر سیونیسم اغاز کردند . این هنرمندان دستاورد های مکتب امپر سیونیسم را در تکامل آثار هنری خود کافی ندانسته و هر یک به بررسی اصولیتر و علمی تر خوصوصیات خط، فضای سه بعدی و بررسی رنگ و ترکیبات رنگی پرداختند . هنر آنان به طرز چشمگیری از امپر سیونسیم فاصله گرفت اگر چه نقش رنگ های درخشان را در اثار خود نفی نکردند .

پل سزان شیوه امپرسیونیسم را متحول نمود و مکتب پست امپرسیونیسم را با روی هم چیدن سطوح رنگی و ایجاد عمق کاذب ایجاد نمود که این را می توان مقدمه ای بر کوبیسم در نظر گرفت .

مکتب سورئالیسم در قرن بیستم میلادی در فرانسه شکل گرفت اصول اساسی این مکتب طراحی و ارائه آثار هنری بر اساس وهم و خیال ، رویا پردازی و با الهام از ضمیر ناخوداگاه هنرمندی می باشد

سورئالیسم تا حدودی میراث دار مکتب دادائیسم می باشد . یک تفاوت عمده و اساسی بین دو جنبش سورئالیسم و دادائیسم وجود دارد و آن این است که اگر چه هر دو مکاتبی ضد عقلانی و بر خلاف منطق شمرده می شدند اما بر خلاف گرایش نهیلیستی ( پوچ گرایی) دادائیسم سورئالیسم جنبه مثبت داشت .

هنرمندان این مکتب : آندره برتون ، شاگال ، سالوادر دالی ، خوان میرو